polmed radom ginekolog ad 7

Prawdopodobnie z powodu krótkiego czasu trwania granulocytopenii u jednej z grup rozwinęły się infekcje wtórne (Tabela 4). Zdarzenia niepożądane
Około jedna trzecia pacjentów w każdej grupie miała zdarzenia niepożądane, a częstotliwość zdarzeń związanych z leczeniem była podobna w obu grupach (Tabela 4). Więcej pacjentów w grupie stosowanej doustnie niż w grupie dożylnej podawało biegunkę lub inne objawy żołądkowo-jelitowe (26 pacjentów w porównaniu do 4 pacjentów). Odwrotnie, tylko pacjenci z grupy dożylnej mieli zdarzenia niepożądane związane z cewnikami wewnątrznaczyniowymi (11 pacjentów), nefrotoksycznością (4 pacjentów) i hipokaliemią (4 pacjentów). Hepatotoksyczność związana z leczeniem była rzadka (dwóch pacjentów w grupie stosującej doustne leczenie i trzech w grupie dożylnej terapii). Nie zgłoszono żadnych objawów zapalenia stawów.
Dyskusja
W badaniu dotyczącym pacjentów z niskim ryzykiem zachorowania na raka, u których występowała gorączka i granulocytopenia, wskaźniki sukcesu i wyniki były podobne w przypadku doustnych leków przeciwdrobnoustrojowych i schematu podawania dożylnego. Biorąc pod uwagę otwarty projekt tej próby, istniała możliwość wcześniejszych i częstszych zmian w reżimie doustnej terapii mającym na celu zapobieganie niepowodzeniom leczenia. Jednak modyfikacje bez odpowiedniego powodu nie były częstsze w grupie stosowanej doustnie niż w grupie dożylnej, a czasy do zmiany terapii były podobne. Kilka przypadków przerwania leczenia z przyczyn bezpośrednio związanych z podawaniem doustnym uznano za niepowodzenia leczenia.
Poprzednie badania, które wskazywały na podobny odsetek powodzeń w przypadku terapii doustnych i dożylnych, nie zostały zaprojektowane w celu oceny równoważności leczenia. Liczba pacjentów była niewielka, co skutkowało dużymi przedziałami ufności dla różnic pomiędzy grupami terapeutycznymi. 18-20 Tak więc, chociaż nie stwierdzono znaczących różnic, takich różnic na pewno nie można było wykluczyć. Nasze badanie zostało specjalnie zaprojektowane, aby ocenić, czy schematy były równoważne, i uważamy, że nasze wyniki dostarczają przekonujących dowodów, że doustna terapia empiryczna może być równie skuteczna jak terapia dożylna.
Do identyfikacji pacjentów niskiego ryzyka wykorzystaliśmy proste kryteria: wyłączyliśmy pacjentów, którzy otrzymali allogeniczny szpik kostny lub przeszczepy komórek macierzystych krwi obwodowej, osoby z ostrą białaczką, osoby, u których spodziewano się, że granulocytopenia trwa dłużej niż 10 dni, oraz pacjentów z wstrząs lub jakikolwiek inny stan wymagający dożylnego leczenia podtrzymującego lub wykluczający doustne przyjmowanie leków. Niewielki odsetek pacjentów, u których zmodyfikowano leczenie z powodu powikłań lub pogorszenia stanu klinicznego (8%), niskiego odsetka wtórnych zakażeń oraz niskiej śmiertelności w obu grupach wskazuje, że kryteria te były odpowiednie.
Pomimo faktu, że wybraliśmy populację niskiego ryzyka, 12 procent pacjentów miało bakteriemię, a kilka z nich niespodziewanie przedłużyło granulocytopenię. Wskaźniki skutecznego leczenia wśród pacjentów z tymi czynnikami ryzyka były niskie w obu grupach. Chociaż możliwe jest udoskonalenie kryteriów przewidywania niskiego ryzyka, szczegółowe modele prognozowania będą bardziej użyteczne w podejmowaniu decyzji o tym, czy leczenie powinno być leczone ambulatoryjnie czy ambulatoryjnie, zamiast tego, czy należy stosować terapię doustną lub dożylną. .36 W rzeczywistości nie byliśmy w stanie zidentyfikować podgrupy pacjentów, u których terapia doustna okazała się być związana z niższym odsetkiem odpowiedzi niż leczenie dożylne.
Nasze wyniki nie mogą być interpretowane jako sugerujące, że doustna terapia empiryczna podawana w warunkach ambulatoryjnych powinna być nowym standardem leczenia dla pacjentów niskiego ryzyka
[hasła pokrewne: monoderma, sklerodermia, buprenorfina ]
[hasła pokrewne: borg warner jasionka, przychodnia gdynia karwiny, śniadecja ]